• Tradicija izrade opanaka u Banji datira od davnina pa su po tom zanatu Vrnjci i dobili ime. Legenda kaže da su Grci stočari u srednjem veku boravili na planini Goč i pravili obuću od neštavljene kože. najvažnija etapa pri izradi te obuće, koja je preteča opanku nazvala se „vrnčanje" i tako su ljudi koji su to radili nazvani Vrnjačanima, a mesto Vrnjci. U banji možete videti najveći opanak na svetu koji je upisan u Ginisovu knjigu rekorda, a napravi ga je od deset volujskih koža opančar Slavko. Opanak je dugačak 3, 2 m što odgovara broju cipela 450.

 

  • Planina Goč, na čijim se severnim obroncima nalazi Vrnjačka Banja, jedna je od najpošumljenijih planina Srbije, za šta je zaslužno društvo “Borjak”, kao i klimatski uslovi koji podrazumevaju dovoljno padavina na godišnjem nivou i izostanak jakih vetrova.

 

  • Osnivanje prvog fudbalskog kluba u Vrnjačkoj Banju, pomogao je Blagoje Moša Marjanović, čuveni fudbaler BSK-a, mlađim generacijama poznat iz filma “Montevideo, Bog te video”. Moša Marjanović, dolazio je na terapije u Vrnjačku Banju kod dr Dušana Radića, jednog od zaslužnih za osnivanje fudbalskog kluba. Ime Dušana Radića ćete u Vrnjačkoj Banji pronaći na zidu vile u kojoj je smeštena banjska biblioteka nazvana po njemu.

 

  • Prvi ugostiteljski objekat u Vrnjačkoj Banji otvoren je davne 1885. godine i nosio je naziv “Narodna gostionica”. Njen vlasnik bio je Kosta Petrović – Rakica.

 

  • U periodu između dva rata, banja je postala mondensko mesto koje je posećivala kako srpska tako i strana elita. O njenoj popularnosti svedoči Banjski red donet u tom periodu čiji jedan član citiramo: ” U slučaju NAVALE gostiju, svaki gazda koji ima praznih soba mora primiti goste za jednu noć da prenoće, u protivnom, biće kažnjen.”

 

  • Tokom oba svetska rata, Vrnjačka Banja je bila utočište za mnoge ugledne ljude iz Srbije. Primera radi tokom Prvog svetskog rata u njoj su boravila čak da bivša predsednika vlade: Jovan Avakumović i Vladan Đorđević.

 

  • Veliki međunarodni vrnjački karneval, najposećenija je manifestacija Srbije zajedno sa saborom trubača u Guči i novosadskim festivalom Exit.

 

  • Za izgradnju jednog od najpoznatijih srpskih dvoraca, dvorca Belimarković, danas Zamka kulture u Vrnjačkoj Banji, korišćen je beli mermer iz Belimarkovićevog majdana koji se nalazio na nižim padinama planine Goč.